Kıbrıs müzakerelerinde gözler 22 Ocak'ta yapılacak New York zirvesine çevrildi. Tarafların çözüm planları arasındaki görüş ayrılıklarının başında mülkiyet, toprak ve garantörlük geliyor.
Kıbrıs müzakerelerinde üçlü zirveye 2 hafta kaldı..
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ve Güney Kıbrıs Rum Kesimi, 22 Ocak'ta 'çözüm önerilerini' masaya koyacak.
Birleşmiş Milletler'in ev sahipliğindeki zirveden, "uzlaşı ve tek metin çıkarılması" hedefleniyor.
Ancak bu hedefe ulaşmak çok da kolay değil.
Taraflar arasındaki uçurum, zirve öncesi bm'ye teslim edilen '20'şer sayfalık özet' planlarda açıkça görülüyor.
En derin görüş ayrılığı, müzakereler sırasında da 'en zorlu başlıklar' olarak nitelendirilen 'mülkiyet ve toprak' konusunda.
MÜLKİYET:
KKTC: KKTC topraklarının büyük bir bölümünün 1974 öncesi Rum bireylere ait olması nedeniyle, Türklerin Rum kesiminde bıraktıkları mülkler ile takas, tazminat ve belirli bir sayıda Rum göçmene de iade edilmesini istiyor. Kararı, Rum göçmenin vermesine karşı çıkıyor.
RUM YÖNETİMİ: Toprak başlığıyla birleştirilmesini istiyor. Rumların 1974 sonrasında KKTC'de bıraktığı mülkler ile ilgili, tazminat, takas ya da iade kararının, Rum göçmenlere bırakılmasını talep ediyor.
TOPRAK:
KKTC: Harita ve toprak konusundaki pazarlığı en son safhada ele almayı teklif ediyor. Tüm konularda al-ver pazarlığına gidilmesini istiyor.
RUM YÖNETİMİ: Mülkiyet ile birlikte ele alınıp, harita üzerinde Güzelyurt, Karpaz ve KKTC'nin ortasındaki Mesarya ovasını istiyor.
Garantörlük ve yönetim konuları da tarafların uzlaşmasının zor olduğu başlıklar.
YÖNETİM:
KKTC: Dönüşümlü başkanlık ile çapraz oy bağlantısına karşı çıkıyor.
RUM YÖNETİMİ: Çapraz oy konusunda ısrar ediyor.
GARANTÖRLÜK:
KKTC: Türkiye'nin etkin ve fiili garantörlüğü ile belirli sayıda Türk askerinin adada kalmasını kırmızı çizgi kabul ediyor.
RUM YÖNETİMİ: Türkiye'nin garantörlüğüne kesin bir dille karşı, ancak garantör ülkeleri ilgilendirdiği için bu konu uluslararası konferansta ele alınacak.
Avrupa Birliği ile ilişkilerde anlaşılamayan küçük detaylar olsa da, genel bir uzlaşıdan söz etmek mümkün.
Tüm yönleriyle ortak noktada buluşulan tek konu ise ekonomi.