Türkiye'nin içine çekildiği tartışma ortamında yanıbaşımızda cereyan eden tarihi gelişmeleri konuşacak kim var bilemiyorum ama belli ki Türk basınının İran konusundaki genel cahilliği ve tembelliği "ABD karşıtı olsun da çamurdan olsun bizim olsun" goygoyculuğuyla birleşince iyice çekilmez hale geldi.

Şahsi fikrimi soran yok ama Sevgili Kadri Gürsel tüm bilgisine rağmen giderek daha da yanılma hattının yakınında. Sevgili Ruşen Çakır'ın saptamasına ise tebrikler. Nuray Mert'e de elbette.

Gelelim Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ne. Ahmedinejad'ın artık "Banana Republic" olarak ilan edilen seçim zaferini tanımak ve kutlamakta ilk beş sırada kimler var?

Sayalım: Venezuella ve Chavez. Müslüman Kardeşler, Hamas, Hizbullah, Suriye ve Türkiye. Arkamızdan gelenler de Çin ve Rusya. Dikkat, Mısır yok. Irak yok. Meşhur, Körfez'deki paralı amcalar hiç yok.

Bu resimdeki "Demokratik" ülkeyi gören varsa lütfen parmak kaldırsın. Ondan sonra "belge" peşinde koşsun.

Yani neymiş?

Reform, kısmen laiklik, açıklık istediği için Musavi ve sokaklardaki 5 bucuk milyon pırıl pırıl İranlı, Türkiye'yi yöneten AKP kadrolarının müthiş iltifatına layık olamayacak kadar "ayaktakımıymış." Ortalığı yıkıp yakmışlar. Dışarıdan destek alıyorlarmış.

Yazık ki AKP'nin "seçim sandığından çıkan iradeye saygı duyulsun" diye attığı slogandan hiçbirşey anlamadığı birkez daha ortaya çıktı. "Benim diktatörüm iyidir. İşime yarar. İhale kaparım" fikri hakim geldi.

İşin ilginç tarafı, Mir Huseyin Musavi'nin ittifakında Tayyip Erdoğan'ın Refah Partisi günlerinden "Kankası" Tahran Belediye Başkanı Ğulamhuseyin Kerbasci gibi isimler, Rafsancani gibi eski Akıl hocaları bile var. İnsan bir telefon açar, "Nedir?" diye sorar.

Yani neymiş?

Hamas ve  radikal İslamcılar seçim kazanınca o seçim demokratikmiş, kazananları ABD muhattap almalıymış. PKK ile aynı kefeye konamazlarmış. Ama milyonlarca İran'lı "Benim oyum nerede" "Senden nefret ediyorum diktatör" diye pankart açınca o talepler "pek de demokratik" sayılmazmış. Gönderin Celalettin Cerrah'ı ve ekibini uzerlerine..

Dışişleri Bakanı Ahmet Davudoğlu şimdi biraz da ürkek bir dille "Halkın talebi.." diyor "Seçmenin iradesi" diye mırıldanıyor..İlginç.. Demek bunları söylemek için AB ve ABD hava sahası içine girmek gerekiyormuş. Eh bu da aşamadır..Elin Amerikalısı elçisinin olmadığı ülkeyi bilmez ama siz bölgedeki en büyük misyona sahip ülkesiniz. Bu kadar mı uzaklaştınız gerçeklerden?

Resmin gösterdiğini anlatalım: İran'lıları Şiileri bilen bilir (Bilmeyen Sevgili Taha Akyol'a sorsun)Onlar sokağa çıkmaya karar verdiyse, günlerce aylarca sokakta kalabilirler. 5 Kişi ölmüş, 15 kişi yaralanmış. Onları gıdıklamaz. Mollalar da bilir ki, İran'lının kafası attıysa ve sokağa çıktıysa, birileri koltuğundan inmeden, Vali-e Asr Caddesinde şarkılar söylenmeden onlar evlerine gitmez.

Hala anlamayan varsa Sevgili Mustafa Denizli'ye sorsun...