The Washington Post'un yorum ekinde yazdığı makalesinde Naim, "Dünya artık askeri darbeleri eskisi kadar kolay hazmetmiyor. Ama onların yerini avukatlar, referandumlar, Anayasa değişiklikleri aldı.

Bunlarla silahlanan diktatörler onlarca yıl iktidarda kalabiliyor" dedi. Ve "Birkaç kolay adımda diktatörlük pişirmenin" yollarını yazdı. Önce yemeğe konacaklar:

"    Milyonlarca fakir seçmen, eşitsizlik, yolsuzluk, sevilmeyen siyasi partiler, demokrasiden umudunu kesmiş ilgisiz bir orta sınıf ve hırpalanmış bir yasama ve yargı sistemi bir kapta çalkalanır.
"    Medya şirketlerini ticari ve siyasi güçleri için kullanmaya hazır patronlar eklenir.
"    Başka sorunlarla meşgul ve krizlerle başı kalabalık bir Süpergüç kenara konur.
"    İlgi eşiği çok düşük bir uluslararası camiadan özellikle iyi olur.
"    CIA- Mossad, farklı renk ve ırkta olanlar gibi "kötü güçler" elaltından resme eklenir.
"    "Halkın milisleri" gibi rejime karşı gelenlere dersini verecek bir güç kenarda tutulur. Bunların çok kalabalık olması gerekmez. Kafi derecede ürkütücü olması yeterlidir.

Şimdi de yemeği nasıl pişireceğinize gelelim:

"    Fakir halk olabildiğince kutuplaştırıcı bir biçimde çalkalanır. Sosyal catışmalar su yüzüne çıkarılırken, uyum bir güzel suyla yıkanıp atılır.
"    Demokratik bir seçimle iktidara gelinir. Bunun için yolsuzluklara bulaşmış bazı siyasetçileri hedef göstermek ve 'oy satınalıcı' bir sistem kurmak yeterlidir.
"    İlk seçimi kazanmak yetmez, sonrakileri asla kaybetmemek gereklidir. Seçimlerin demokrasi ile alakası yoktur. O bir garnitürdür.
"    Askeri komuta kademeleri değiştirilir. Direnenler aleyhine casusluk yaptırılır.
"    Aynı şeyi hakimler ve yüksek yargı için de uygulanır.
"    Anayasa değiştirmek için referanduma gitme fikri ortaya atılır. Devlet memurları referandumda aktif rol alır. Almak istemeyenler zorlanır.
"    Referandumda "fakirlere haklar tanınacağı" iddia edilir. Güçler Ayrılığı prensibi tamamen yok edilir.
"    Muhalefet satınalınır, baskı altına alınır ya da bölerek küçültülür.
"    Medya kontrol edilir. Birkaç küçük muhalif, marjinal sese izin verilir ki "Basın özgürlüğü yok" eleştirilerine karşı elde yanıt bulunsun.
"    Üçüncü adımdaki "seçimi kazanma" taktiği sonsuza dek sürdürülür.

Bu makalenin konusu, Robert Mugabe, Vladimir Putin, Manuel Zelaya ve Mahmut Ahmedinejad'dı. Yoksa endişe etmeye gerek yok elbette.. Elbette..