Bu ülkenin de siyasetinde yüksek tansiyonlu konular var, görüş ayrılıkları var ama tartışmalarda politikacılar ülkenin çıkarlarını herşeyin üstünde tutar.
Siyasi termometreyi yükselten olaylar ele alınırken saygı çerçevesi aşılmaz. Liderler birbiriyle konuşurken sesini yükseltmez. Siyaset eleştirilir, politikalar eleştirilir ama kişiselleştirme yapılmaz.
Geçtiğimiz günlerde Afganistan'da Alman askerlerinin bir operasyonunda sivillerin öldüğünü bilip, bunu halktan gizlediği için eski Savunma Bakanı Franz Josef Jung, yeni kabinedeki Çalışma Bakanlığı görevinden istifa etti. Ne muhalefet konuyu çok büyütüp hükümet istifa naraları attı ne de Bakan istifa etmemek için binbir takla.
Avrupalı politikacının kriterleri
Avrupalı politikacı herşeyden önce kendinin değil, oylarını aldığı seçmenlerin çıkarlarını düşünür. Yaşadığı toprakların huzuru ve barışı için çalışır. Üslubu yapıcıdır, küfür ve hakaret lügatında yoktur.
Türk siyasilerin üslubu
Şimdi bu kriterler ışığında Türk siyasetçileri analiz edelim. Aslında Baydemir'in küfrü siyasetimizdeki üslup bozulmasında gelinen son noktaydı. Aylardır Baykal, Erdoğan ve Bahçeli arasında hakaret dolu sözler dolaşmıyor mu? Biri diğerini vatan hainliğiyle, diğeri öbürünü ülkeyi satmakla suçlamıyor mu?
Bir ülkenin Başbakanı meclis kürsüsünde Meclis Başkanına "Konuşanları sen mi susturacaksın yoksa ben mi susturayım" diyorsa cemaatin ağzını bozmasına da aslında çok şaşırmamak gerek.
Bizi kapıdan içeri almıyorlar, diye kızıyoruz Avrupa'ya, kimi zaman, çifte standart uyguluyor, diye bozuluyoruz. Ama bir gerçek var ki Avrupalı siyasetçi önce kendi vatandaşını ve onun çıkarını düşünüyor. O yüzden de Türkiye'yi kapıda bekletiyor ki işine geldiği zaman içeri alabilsin.
Bir garip muhalefet
Avrupalı muhalefet yeri geldiğinde eleştirir ama yeri geldiğinde de hükümete destek verir. Yani Türkiye'deki Baykal muhalefeti gibi herşeye karşı çıkma anlayışı burada çoktan tarih oldu. Ülkenin ortak çıkarları konusunda mecliste de birlik vardır. Türkiye'nin çıkarına olan hangi konuda son dönemde iktidar ve muhalefetin uzlaştığını gördünüz? Yoksa hepsi başka çıkarlar peşinde mi? Bunu anlamak zor.
Avrupalı seçmen bilinçlidir, oyunu kullanırken oyuna gelmez. Oy verdiklerini takip eder, vaatlere, hediyelere kanmaz. O yüzden de seçim öncesi ne vaadler havada uçuşur ne de kömür veya beyaz eşya kamyonları mahalle mahalle dolaşır.
Cahil bırakılan bir halkın siyasetcileri de bazen ipin ucunu kaçırıp, dilinin kemiği olmadığını gösteriverir. Bu tutumu ne oylarını aldığı halka ne de yaşadığı topraklara fayda sağlar. Umarım bu tür siyasetçilere oy verenler sandık başına giderken bir kez daha düşünür.