A Milli Takım yine döküldü: 4 maç 0 puan | 'A Ligi bize büyük geldi' yorumu
İtalya deplasmanında 3-1’lik yenilgiyle dört maçtır puan alamayan A Milli Takım için Milliyet yazarlarının ortak teşhisi net: A Ligi bize büyük geldi.
UEFA Uluslar A Ligi 1. Grup’ta tarihinde ilk kez mücadele eden ay-yıldızlılar, İtalya deplasmanından da eli boş döndü. Scamacca’nın golüyle ilk yarıyı geride kapatan milli takım, Aral Şimşir’le eşitliği yakalasa da Calafiori ve Pio Esposito’nun golleriyle 3-1 mağlup oldu ve gruptaki dördüncü maçından da puansız ayrıldı.
Mücadele sonrası Milliyet yazarları tabloyu şöyle okudu:
Sabahattin Ali ne demiş; Geçer gitsin fırtınalar, erir gider karlar.
Acil olarak gölge düşmüş şu günleri geride bırakmalıyız. Ve yeniden başlamalıyız. Ama bunun için yepyeni bir TFF, hoca ve takımımızda kocaman bir rötuş ile pozitif bir psikoloji gerekiyor. Bunu yapabilir miyiz bilmiyorum.
Dört maç üst üste ağır maçlar. Ardından lige dönüş ve sonra Avrupa kupaları.
Buna can dayanmaz. Hem de neredeyse 10 günlük süre içinde. Biz dağıldık diye yazmıyorum. UEFA bu garabeti bir an önce düzeltmeli. Üstelik bir hedef de yok. Şampiyon olsan 10 milyona yakın para o kadar.
Gelelim bize. Eylül sonu ve Ekim’in ilk haftası tarihimizin en kabus dönemlerinden birisi oldu. Sadece sahada değil dışında da kapkara olduk. Ülkenin MHK başkanı içeride. Daha ötesi var mı? Hem de sahtecilik ve mobbingten. Ortalık alev alev. Futbolun her yerinden sıkıntı fışkırıyor. Ve asıl acı olan kimsenin umurunda değil. Herkes kulüpçülük peşinde. Yani oyuncularımızın bu ortamdan etkilenmemesi mümkün mü? Tabii ki değil.
O yüzden dün hiç pozisyon yokken Scamacca’nın attığı gole şaşırmamak lazım. Bir kere dağıldın mı arkası gelir. Bu iş böyledir.
İlk yarı iyi başladık, pozisyon da bulduk ama golü biz yedik. Yine striker eksikliğinden golü atamadık. İtalya strikerı ile golü attı. Bu kadar basit. Bu yarıda biraz İsmail, biraz Eren, ilk 20 dakika İrfan Can kendini hissettirdi o kadar.
2. yarı daha iyi başladık. Özellikle Yunus bu yarıda son derece etkili ve çabuktu. İyi koşular yaptı ve attığımız gol de onun sayesinde Aral’ın ayağından geldi. Ancak hemen ardından yine gereksiz bir gol yedik. Sonra yine dağıldık.
Sonuçta 3. gol de geldi.
Aslında kötü oynamadık. Ama bu dört maç kaderimizde yazılmış. Yapacak hiçbir şey yok.
Öyle bir duruma geldik ki içeride çürüyen ağacı yıkmak için fırtınaya gerek yok. Hafif bir rüzgar bile yetiyor.
Ve küme düştük. İşin özeti bu.
Milli maç arasını pek de sükunet içinde geçirmiyoruz. Bir yandan Uluslar Ligi maçlarını kaybediyoruz bir yandan da hakemler ve onları yöneten MHK ile ilgili suçlamaları dehşet içinde izliyoruz. Böyle bir ortamda Ali oynamış, Veli oynamamış, santrforsuz olmuyor, kolay gol yiyoruz gibi laflar da anlamsız kalıyor.
Bologna’da sakatlar ve cezalılar nedeniyle idealin çok dışında bir 11’le başladık. Aslında İtalya da... Onlar da rotasyon yapmışlardı. Hem de geniş bir rotasyon.
Aslında bu maçtaki hikayemiz çok da farklı değil öncekilerden. Topu ayağımıza aldığımızda iyiyiz güzeliz ama o top bir türlü içeri girmiyor. Rakibin ilk ciddi atağı kalemizde gol oluyor.
Türkiye, bu sıkıntıyı Dünya Kupası’ndan beri yaşıyor. Top rakipteyken daha rahatız sanki. Ama topu bize verdiklerinde özellikle dar alanda rakibi nasıl açacağımızı bulamıyoruz. Hangi oyuncunun oynadığı da fark etmiyor. Bu takımın en büyük yıldızı Arda Güler oynadığında da oynamadığında da durum değişmiyor.
A Ligi bize büyük geldi. Bu lig başka bir seviye. Bu seviyeye uygun oyuncularımız var. Ama futbol yönetim şeklimiz, ülkenin genel futbol algısı bu seviyenin çok altında. Montella, bu maç sonunda gider mi bilemem ama bu kafayla Türk futbolunda bir şey değişmez.