Galatasaray - Atletico Madrid maçının ardından Okan Buruk'a övgü: Avaz avaz bağıranlara soruyorum?
UEFA Şampiyonlar Ligi 7. haftasında Galatasaray, RAMS Park'ta İspanya'nın güçlü ekiplerinden Atletico Madrid'i konuk etti. Nefes kesen mücadelede iki takım da sahadan 1-1'lik beraberlikle ayrıldı. Maçın ardından spor yazarları karşılaşmayı değerlendirdi.
Karşılaşmada İspanyol ekibi erken dakikalarda öne geçti. 4. dakikada Giuliano Simeone'nin kafa vuruşuyla Atletico Madrid 1-0 üstünlük sağladı. Sarı-kırmızılılar ise 20. dakikada Marcos Llorente'nin kendi kalesine gönderdiği golle skoru eşitledi. Kalan dakikalarda gol olmadı ve puanlar paylaşıldı.
Bu sonuçla Galatasaray puanını 10'a yükselterek ilk 24 yolunda kritik bir adım attı. Atletico Madrid ise puanını 13'e çıkardı.
Maçın ardından spor yazarları, Galatasaray'ın sergilediği dirençli oyunu ve alınan 1 puanın önemini değerlendirdi.
Üç haftadır takım olarak büyük sorunlar yaşıyordu Galatasaray... Hepimizin aklı-fikri Atletico Madrid maçındaydı. Sakatlıklar ve eksikler yüzünden kulübe boş kalmıştı. Bu şartlarda Atletico Madrid karşısında oynanan futbol ile beraberlik de olsa bir puanı alkışlamak lazım...
Dün gece eleştireceğimiz futbolcu yok... Hepsi bütün ne kadar enerjileri varsa ortaya koydular... Yenen ilk gol büyük bir talihsizlik... Eren Elmalı bir adım geriye gitse, çevre kontrolü yapsa o gol olmayacaktı. Aynı şekilde Barış Alper çok müsait pozisyonda net atabileceği golü atamadı. Tabi bunun yanında Atletico Madrid’in de kaçırdığı bir çok pozisyon var. Uğurcan kalede devleşti, pozisyonlara geçit vermedi... Ama Abdülkerim’in, Sanchez’in, Lemina’nın, Torreira ve Sallai’nin oynadığı futbola saygı duyuyorum... Mutlaka Madridliler de saygı duyuyordur...
Orta saha maçın büyük bir bölümünde sarı-kırmızılıların kontrolündeydi... Bu kolay bir iş değil... En ufak bir hatayı cezalandıran rakibin var... Hepsini geçtim, maçın son beş dakikasında 90 dakikadan sonra Simone’nin öğrencilerine öyle bir baskı yapıldı ki, inanılmaz... Bu dakikalarda Osimhen’in ortasına Sara'nın vuruşunu kaleci çeldi, dönen topa Eren vuramadı. Kale bomboştu, bu da şanssızlıktı... Başka ne diyeyim...
Şampiyonlar Ligi’nde Liverpool maçından sonra en iyi maçını oynadı Galatasaray... Okan Buruk, rakibini çok iyi analiz etmiş... Takımı kazansın diye her türlü varyasyonu futbolcularına yaptırdı... Ama olmayınca olmuyor... Hani koca hafta “Okan Buruk gitsin, Fatih Terim gelsin” diye avaz avaz bağıranlar onlara soruyorum; “Gitsin mi Okan Buruk?”...
Simone, ikinci yarının başında değişiklikler yaptı. 20 dakika sonra da beş futbolcu değiştirdi... Okan Buruk’un kulübesinde sakatlıktan çıkan Sara, Senegal’den dün sabah gelen İsmail Jakobs var... Hiç alternatifsiz bir takım ancak bu kadar oynar.. Hocanın yapacağı fazla bir şey yoktu... O’nu da alkışlıyorum...
Taraftar müthişti. Takımı yenik duruma düştükten sonra bile 50 bin kişinin desteği futbolcuları öyle bir motive etti ki, hiç oyundan düşmediler... Hep kazanmak istediler...
Evet, alınan bir puana seviniyor musun? Tabi seviniyorum. Böylesine güçlü bir rakip karşısında berabere kalıp ilk 24’e girme şansını yüzde 99’a getiriyorsun... Nasıl sevinmeyeyim... Sonuçta üzülmedik, beraberliğe sevindik... Umarım Manchester City maçında da bu futbolu oynarlar...
Galatasaray Süper Kupa'da alınan mağlubiyet ve ardından Gaziantep FK ile 1-1 berabere kalınan lig maçlarının moral bozukluğuyla Şampiyonlar Ligi arenasına çıktı. Takımın yeniden toparlanmaya başladığı bir dönemde alınan bir puan çok değerli olsa da bence asıl mutlu eden durum sahadaki oyuncuların performansı ve eskisi kadar iştahlı oyunu olmalı.
Galatasaray, Osimhen'in yokluğunda ileri uçta eski halinden çok uzak olan Mauro Icardi ile oynuyor, ancak sistemde bir değişiklik yapmıyordu. Ön alanda agresif baskı yapmak isteyen Galatasaray için Icardi'nin durumu bir yük haline gelmişti. Ancak dün geceki gibi sürekli arayan, basan, kovalayan Osimhen Galatasaray'ın oyununu da kendine getirdi. İşte 100 milyon Euro'luk golcünüz varsa oyununuz böyle siyahla beyaz gibi bir anda fark edebiliyor. Osimhen'in dışında Leroy Sane ve Roland Sallai'ye de kesinlikle artı parantez açılmalı. Takımın sahada başı dik durmasını sağlayan isimler oldular.
Sahada Galatasaray adına performansı vasatın epey altında kalan isimse Barış Alper Yılmaz oldu. Yunus Akgün'ün nefis pasında topu çok müsait bir pozisyonda filelere gönderebilecekken farklı şekilde auta attı. Aynı Şampiyonlar Ligi'nin ilk maçı olan Frankfurt maçında olduğu gibi. Oyunun çok büyük bölümünde etkisiz kaldı. Bir an evvel toparlanmalı. Çünkü Noa Lang'ı taşıyan uçak her an kalkabilir. Galatasaray her ne kadar bir puan almış olsa da uzun bir aradan sonra oyunuyla taraftarlarına ve rakiplerine etkili bir mesaj verdi. Şimdi oyuncuların maç seçip seçmediğini Fatih Karagümrük maçında göreceğiz.
Başlangıcı tedirgin edici olsa da "koşuya karşı koşu’", "güce karşı güç" koyan Galatasaray golün ardından önce oyunu dengeye getirdi ardından da skoru. Özellikle orta sahada Lucas Torreira’nın yüksek enerjisine sağ kanattan katılan Roland Sallai’ye sol taraftan benzer oranda katılım olabilseydi daha farklı bir ilk yarı izleyebilirdik. Davinson Sanchez’in stoper değil de orta saha karşılayıcısına döndüğü anlarda savunma tandemini güvenlik unsuru olarak Mario Lemina tamamlayınca Atletico iyice etkisiz göründü. Lakin 30. dakikalara doğru hayli yükselttiği tempoyu haklı olarak düşürdü Galatasaray. Ev sahibi rölantiye geçince Atletico da top kullanımında rahatladı. Tempo vardı ama karşılıklı dengelenen oyunda gol pozisyonu sayısı ilk devre boyunca sınırlıydı.
İkinci devre ilkinin aksine güçten iyice düşmüş görünen Galatasaray’ı ısrarla geri koşturmaya başladı Atletico. Artık topu kontrol eden de, istediği gibi çeviren de deplasman takımıydı. Artık iş "fırsat kollama"ya kalmış görünüyordu ki, oyuna Yunus Akgün yerine giren Gabriel Sara’nın 70. dakikada başlangıcını organize ettiği atak Galatasaray’ın son bölüm planının başlangıcı olabilir miydi acaba? Meğer onlar takım olarak alanı doğru savunduktan sonra son dakikalara sığacakmış. Uzatmadaki baskı ve ataklardan galibiyet golü gelmedi ama o kritik 1 puanı almayı başardı Galatasaray. Ancak İspanya’daki tren kazasında ölenler için yapılan saygı duruşunu 10 saniyede bitirmeye zorlayan tribün davranışıyla vicdanlar nezdinde kaç puan kaybedildi acaba?
Kelimenin tam anlamıyla taş gibi bir takım Atletico Madrid. Çok koşan, oyun ve taktiksel disipline sonuna kadar bağlı bir teknik direktör takımı. Böyle bir rakibe karşı maçın kimi bölümlerinde gayet başarılı bir oyun ortaya koydu Galatasaray. Kimi bölümlerde ise oyun hâkimiyeti konuk takıma geçti.
Esasen Galatasaray bu mücadeleden galibiyetle ayrılabilirdi. Özellikle ilk yarıda Barış Alper Yılmaz’ın, 90+4’te da Sara’nın kaçırdığı ve ardından da Eren Elmalı’nın takip edemediği mutlak gol pozisyonları rahatlıkla skoru sarı- kırmızılılar lehine çevirebilirdi. Bununla birlikte Atletico Madrid de galibiyet golüne ulaşabilecek pozisyonlar buldu. Kısacası Galatasaray adına, iki takımın da kazanabileceği bu güzel mücadeleden alınan beraberlik iyi bir sonuç olarak değerlendirilebilir. Hele ki, sarı- kırmızılıların handikaplarını düşününce!
Bu handikapları biraz açarsak, maça iyi başlamasına rağmen zincirleme bir defans hatasıyla kötü bir gol yedi Galatasaray ve henüz 4. dakikada 1-0 mağlup duruma düştü. Bu gole, 20. dakikada rakibin kendi kalesine attığı bir golle de olsa karşılık verebilmiş olmak ise sarı- kırmızılılar adına büyük bir artıydı. Bunun dışında Yunus Akgün ve Barış Alper Yılmaz’ın kötü performansları da bir handikap oluşturdu Galatasaray için. Yunus iyi niyetle mücadele etse de on numara pozisyonundaki bağlantı rolünü oynayamadı. Bunun dışında birçok defa gereksiz bir şekilde kalabalıkların içine dalıp top kaybı yaşadı. Onun yerine Sara’nın karşılaşmaya dâhil olmasıyla oyun sarı- kırmızılıların lehine döndü. Gerçekten de 65’ten sonra yaklaşık on, on beş dakika oyun anlamında rakibine karşı büyük bir üstünlük kurdu Galatasaray. Barış Alper Yılmaz da iyi niyetle koşup mücadele etse de yine çok etkili olamadı. İlk yarıda çok net bir pozisyonu harcadı. Öte yandan kadro derinliği problemi de bir başka handikabı oluşturdu. Elbette Osimhen ve Jakobs’un dönüşleri ile Sara’nın oynayabilmesi Okan Buruk’un elini rahatlattı. Ancak buna rağmen hâlâ bir kadro derinliği sorunu var. Öyle ki, Lemina’yla birlikte orta sahadaki bütün yükü sırtlayan Torreira’nın vücudu 88’e kadar dayanabildi. Okan Buruk’un son derece yoğun bir tempoda geçen maçı üç değişiklikle tamamlaması da bu kadro derinliği probleminin bir sonucu.
Elbette eksileri kadar artıları da konuşmak lazım. Osimhen’in dönüşü kendisini fark ettirdi. Çok iyi mücadele etti ve rakip defansı çok rahatsız etti Nijeryalı golcü. Leroy Sane de maçın adına yakışır bir mücadele sergiledi. Sallai de etkili bir performans ortaya koydu. Atletico Madrid’in golünde Galatasaray defansındaki zincirleme hatada onun ismi de anılabilse de bek orijinli olmamasına rağmen kritik müdahalelerde de bulundu. Bunun dışında özellikle hücum katkısı çok fazla oldu. Nitekim yine ön bölümde yer aldığı bir anda araya yaptığı etkili koşu ve orta, Llorente’nin topu kendi ağlarına göndermesiyle sonuçlandı ve Galatasaray beraberliğe ulaştı.
Sonuç olarak Galatasaray karşılaşmayı kazanabilecek pozisyonlar bulmuş olsa da maçın geneli düşünülünce, Diego Simeone’nin Atletico Madrid’i karşısında alınan bir puan da iyi bir sonuç olarak değerlendirilebilir. Elbette artık iş biraz da matematiğe kaldı ve son hafta oynanacak maçların sonuçları bazı şeyleri değiştirebilir. Galatasaray, önümüzdeki hafta bir yandan Manchester City deplasmanından iyi bir sonuçla ayrılmaya çalışırken bir yandan da diğer maçların sonuçlarını takip edecek. Dileğimiz, sarı- kırmızılıların lig aşamasını kendileri için avantajlı bir sırada tamamlamaları.
