Beyrut’taki saldırıdan kurtulan kızın annesi CNN TÜRK’e konuştu

İsrail, 8 Nisan'da Lübnan'daki Hizbullah hedeflerine son dönemlerdeki en büyük saldırılarından birini gerçekleştirmişti. O saldırı, babasıyla birlikte sokakta olan 13 yaşındaki bir kız çocuğunun cep telefonu kamerasına yansımıştı. İşte o kızın, "Naya Fakih"in annesi CNN TÜRK'e konuştu. İşte Serdar Korucu'nun özel röportajı.

Serdar Korucu: İsrail'in Lübnan'da Hizbullah'ı hedef aldığı o saldırı dünyanın hafızasına bu görüntüyle kazandı. Savaşın sivilleri nasıl etkilediğine dair bir kanıt sundu. O ilk anla başlayalım. Kızınız sizi aradı ve ne dedi?

Ghida Fakih: İş yerindeydim. Bir patlama sesi duyduk. Ama son zamanlarda Beyrut'ta bu sesleri duymaya alışmıştık zaten. Bu yüzden önemsemedik. Uzak bir yerde olduğunu sandım ve çalışmaya devam ettim. Birkaç dakika sonra kızımdan bir telefon aldım. Bağırıyordu, ağlıyordu ve bana bir patlama olduğunu söyledi. Anlayabildiğim tek şey buydu. Telefon kesildi. Tekrar ulaşmaya çalıştım, ulaşamadım.

Tam o sırada bir meslektaşıma telefon geldi ve patlamanın bir arkadaşının evinin yanında olduğunu öğrendi. O sırada ben kızımla konuşuyordum. Yüzüme baktı ve bir şey söyleyemedi. Bir şeylerin ters gittiğini anlamıştı. Ben de o sırada kocama ulaşmaya çalıştım. Bir türlü ulaşamadım. Sonra iş arkadaşım bana "Sana bunu söylemeliyim. Evinin yanında bir patlama oldu." dedi.

Ne yapacağımı bilemedim. Eşime tekrar ulaşmam yaklaşık 2-3 dakika sürdü ve bana "Naya ve ben iyiyiz. Patlamayı gördük ama oğullarımız evde." dedi. Benim 11 ve 4 yaşında iki oğlum o sırada evdeydiler. Patlamanın bizim binamızı mı yoksa yanımızdakini mi vurduğunu anlayamadım. Eşim "Biz iyiyiz." diyordu. Bense "Oğullarım nerede? Oğullarım nerede?" diyordum. Sonra halalarında olduklarını öğrendim. Oğlum bana, "Anne patlama çok şiddetliydi. Ev çok sallandı." dedi.

Serdar Korucu: Kızınız bu videoyu ilk gönderdiğinde böyle bir şiddet anını bekliyor muydunuz?

Ghida Fakih: Kızım videoyu gönderdiğinde telefonum meşguldeydi. Çünkü herkes evimin yanında Bir patlama veya saldırı olduğunu bildiğinden beni arıyordu. Herkes beni, oğullarımı, kızımı ve kocamı soruyordu. Videoyu yaklaşık bir saat sonra gördüm. Kocam bana "Olduğun yerde kal. Ne olduğunu bilmiyoruz. Beyrut'ta her yerde saldırı var. Sakın hareket etme." demişti ama bir anne olarak bunu yapamazdım. Eve gitmem gerekiyordu. Trafiğe çıktım ama her yer kilitlenmişti. İşte o sırada videoyu gördüm.

Serdar Korucu: Bu görüntüyü izlerken sadece benim değil, eminim pek çok kişinin aklına şu soru gelmiştir. Bu küçük kızın annesi bu görüntüyü nasıl izleyecek? Sizin için çok zor bir an olmalı.

Ghida Fakih: Videoyu gördüğümde meslektaşlarım arabada benimle birlikteydi. Açıkçası saldırının bu kadar yakın olması beklemiyordum. Haberleri izlememiştim. Dışarıda neyin yaşandığını bilmiyordum. İşte o zaman yaşananın büyüklüğünü, kızımın ve kocamın saldırıda hayatını kaybetmeye ne kadar yaklaştıklarını anladım. Kızımı tekrar aradım. "Evdeyiz ama korkuyorum." dedi. Tüm gücümle eve gitmeye çalıştım. Tam 2 saat sonra eve ulaşabildim.

Serdar Korucu: Kızınıza o videoyu izledikten ne kadar zaman sonra kavuştunuz? O an ne hissettiniz?

Ghida Fakih: Kızımı görür görmez ona sarıldım ve ağlamaya başladım ve eşim de ağlamaya başladı. Hepimiz ağladık. Kızım bir basketbol oyuncusu ve Paskalya tatilinde olduğu için sabah antrenman yapmıştı. Kocam evden çalışıyordu. Sadece 10 dakikalığına bir yürüyüşe çıkmaya karar verdiler. Ne olduysa o sırada oldu. Sadece 10 dakika ve sonrasında bu yaşandı.

Dün onu antrenmana götüreceğime söz verdim. Çünkü o günden beri basketbol antrenmanına gitmiyor. Ona "Seni götüreceğime söz veriyorum." dedim ve dün ilk kez birlikte basketbol antrenmanına gittik. O yoldan geçerken saldırının ne kadar yakın olduğunu daha iyi anladım. Füze tam üstlerinden geçmiş ve binayı isabet etmişti. Üstelik sadece bir tane değil, dört tane füze vardı. Tam dört füze. Biri daha uzağa gitti, diğer üçü aynı binayı isabet etti. Üç füze aynı binaya. O füzenin patlayışını videoda da hissediyorlar.

Güçlü bir kız, bunu biliyorum. Bunu atlatacak. Bundan eminim ama daha 13 yaşında. Zamana ihtiyacı var. Gözünün önünde bir binanın yıkıldığını gördü ve bunu atlatması için bizler onun yanındayız. Kusura bakmayın, bunu her düşündüğümde gözlerim yaşarıyor. Bu çok zor bir durum. Neyse ki 4 yaşındaki küçük oğlum yaşadıkları karşısında suskunlaşmadı. Sürekli bize patlamanın ne kadar güçlü olduğunu, evin nasıl sallandığını anlatıyor. Kendini ifade etmesinden dolayı mutluyuz. 11 yaşındaki oğlumsa daha sessiz. Bu onun için de zor bir süreç.

Serdar Korucu: Susan Sontag, “Artık savaşlar hepimizin oturma odalarında sükûnet içinde seyredilip dinlenen görüntü ve seslere dönüşmüş durumdadır” der. Ben sizden bir anne olarak duygularınızı aktarmanızı isteyeceğim. Bu Lübnan'daki, İran'daki ya da İsrail'deki hiçbir annenin yaşamaması gereken bir an değil mi?

Ghida Fakih: Dünyanın hiçbir yerindeki bir anne, hiçbir yerindeki bir anne bunu yaşamamalı. Size şunu söylemek isterim. Biz o gece ateşkes görüşmelerinin olumlu geçtiğini düşünerek yattık ve uyuduk. Uyandığımızda bu oldu. Beyrut'ta sivillerin arasında bir bölge vuruldu. Kurbanların çoğu çocuk ve kadındı. Bu kabul edilemez. Bu haklı gösterilemez. Videoyu paylaşmaya karar vermemin sebebi de bu. Yaşanan sadece Naya ile ilgili değil. Naya benim kızım. Çocuklarımızın nasıl bir korku yaşadığını gösteriyor. Gözlerinde, ifadelerinde gerçek bir korku var. Güneşli bir gün herkes sokakta hiçbir uyarı yok. Normal bir gün. Babasıyla yürüyor ve bunlar yaşanıyor. Böyle bir şeyin yaşanacağını bilsem çocuklarımı Beyrut'ta tutmazdım. Çünkü biliyorsunuz uyarıda bulunduklarında o alanları terk ediyoruz ama Beyrut böyle bir yer değil. Bu asla yaşanmaması gereken bir şeydi. Hiçbir çocuğun ve hiçbir annenin bizim yaşadıklarımızı yaşamaması gerekir. Ben çocuklarım yanımda sağ salim oldukları için çok şanslıyım. Diğer bebeğinler benim kadar şanslı değildi.

Türkiye'yi seviyorum. Türk halkını seviyorum. Türk filmlerini seviyorum. CNN Türk'te sizinle olduğum için teşekkür ederim.

İLGİLİ HABER

Dünya

İsrail’den İran'a yeni tehdit