ÇİZGİ HAKEMLERİNE HÜZÜNLÜ VEDA

Aslında anlamını geç öğrendim. Meğerse maçlarda saha kenarında top toplayan çocuklara verilen admış. O devirde piyasada bulunan 2.5 liralık, yani en küçük banknotlar, onların maç başına aldıkları ücretmiş. Yıllar geçti ama top toplayıcıların lakabı, aldıkları yevmiye yükselse de yine “ikibuçukluklar” olarak kaldı.

Birçok ünlü futbolcumuzun ilk mesleği top toplamaktı. Nuri Şahin, Saffet Sancaklı, Arda Güler, Arda Turan, Emre Belözoğlu ve daha niceleri...

Teknoloji, kuşkusuz hataları azaltıyor, adaleti artırıyor, ama spor sadece sayı, skor, istatistik değildir .Oyunların bir ruhu vardır. Çizgi Hakemleri işte o ruhun parçasıydı.

Futbolda çizgi kenarından çıkan topları tekrar oyuna sokulması için taç atacaklara veren "ikibuçukluklar"ın bu görevleri, yeni kurallar konmadıkça sürecek gibi görünüyor.

Ama bir de çeşitli sporlarda mesleklerine zorunlu veda edenler var. Örneğin; voleybol ve tenisteki çizgi hakemleri, “Şahin Göz” teknolojisine boyun eğdiler.

Voleybolda topun çizgi içine mi yoksa dışına mı düştüğü, çizgi hakemlerince saptanır. Ellerinde tuttukları kırmızı bayrakla maçı yöneten hakemleri uyarırlar ve bu son karar kabul edilirdi. Voleybol sahalarında yıllarca topun çizgiye değip değmediğine karar veren çizgi hakemleri, artık görevde değil. "Challenge" sistemi sayesinde, anlık görüntülerle hakemler, hatasız kararlar veriyor.

Tenis sporunun adeta tapınağı sayılan Londra’daki Wimbledon’da ise, bu yıl ilk kez elit seçilen şık çizgi hakemleri yoktu. Onlar da teknolojinin kurbanı oldular. Böylece, voleyboldaki gibi çizgi itirazları yerine “Şahin Göz”e inanmak zorunda kalındı.

Eskiden raketler itiraz eder, baş hakem maçı yönettiği kuleden aşağıya inip kortta topun nereye düştüğünü işaret parmağıyla gösterip oyuncuyu ikna etmeye çalışırdı.

Baş hakemin işi kolaylaştı ama tenis severlerin gözleri hep çizgi hakemlerini aradı. Şık kıyafetleri, disiplinleri ve geleneksel duruşlarıyla kortların simgesi haline gelen hakemler, “Şahin Göz” sistemine teslim oldu. Doğrusu, ben de Sinner – Alcaraz final maçında tartışmalı topların çizgiye düştüğü yeri, 3-4 saniyede “Şahin Göz”le saptanmasını zaman açısından iyi buldum. Ama yine de gözlerimiz Wimbledon’un efsane çizgi hakemlerini aradı durdu.

Şimdi sahada gözlerimiz çizgi hakemlerini arıyor.

Teniste, şık giyimli beyaz ceketli hakemleri,

Voleybolda, hızlı kararları ile oyunun akışını bozmayan görevli hakemleri,

Ve futbolda, hala direnen kenarda dimdik duran ikibuçuklukları..

Kim bilir, belki birkaç yıl sonra futbolda da bu son kale düşer.

Mükemmelliği ararken, insanı sahadan çıkardık.

Bir bakışın yerini algoritma aldı. Oyunlar doğru, ama zarafet ve ifade kayboldu .

Heyecan bitti.

Çizgi Hakemleri bir ruhtu ve o ruh artık yok.

Ben yine de, artık sadece koleksiyoncuların elinde bulunan “ikibuçukluk” banknotlarla anılan top toplayıcılarını saha kenarında izlemekten memnunum.

Umarım, teknoloji onların mesleğini ellerinden almaz.