Reha Erus Reha Erus

DERBİYİ KIBRIS’TA YAŞAMAK

28.10.2026 Çarşamba | 13:24Son Güncelleme:

Evlilik yıl dönümümüzü kutlamak için baba vatanı Kıbrıs’tayız. İstanbul’un feci hava koşullarından sonra Girne bize ilaç gibi geldi. Düşünün, kaldığımız Dome Hotel’de misafirler denize veya havuza giriyorlar. Kısacası adaya sonbahar henüz uğramamış.

Haberin Devamı
Haberin Devamı

İstanbul’dan Ercan Havalimanı’na THY ile uçtuk ama aslında Türk Hava Kuvvetleri’ydi. Çünkü uçakta, tayini Kıbrıs’a çıkan 148 er adayı vardı. Sağ olsunlar, bize çok yardımları oldu. Bütün eşyalarımızı gönüllü olarak taşıdılar.

Neyse, sadık dostumuz Onur Apaydın bizi coşkuyla karşıladı ve Dome Hotel’in yolunu tuttuk.

“Onur, bizim Kıbrıs’taki barometremizdir.” Gelişmeleri anlattı ve bir uyarıda bulundu:

“Reha Bey, bu akşam Galatasaray-Fenerbahçe maçı var. Ortalık şimdi sakindir ama maç sonrası kazanan takımın taraftarları sokaklara dökülür ve şehir turu atarlar. Kısacası korna sesleri ve bağırışlar sizi uyutmaz.”

Ve inanın, öyle oldu. Öncelikle Girne çarşısında hem Galatasaray hem de Fenerbahçe forması giyen taraftarların omuz omuza, dostça yürüdüklerine tanık olduk.

Ali Garip dostumun marketinde Yusuf’a sordum:

“Hayırdır, maç İstanbul’da ve Ali Sami Yen Rams Stadı’nda oynanıyor. Ne alaka?”

Sonradan öğrendim ki derbi maçları için adanın her yerinde dev ekranlar kuruluyormuş. Nitekim ben de maçı buradan izledim. Taraftarı olduğum takım kaybetti. “Kısmet,” dedim ve yol yorgunluğuyla kafayı yastığa vurdum.

Haberin Devamı
Haberin Devamı

Tam dalarken korna sesleriyle irkildim. Galatasaray taraftarları kornaya basarak galibiyeti kutluyormuş. Bir ara kendimi İstanbul’da sandım. Ama Girne’deydim.

Afallığım geçince balkona çıktım. Konvoy halindeki araçlardan taraftarlar pencerelerden bayraklarla sarkıyor ve sarı-kırmızılıların zaferini kutluyorlardı. Görülmesi gereken bir taraftar şöleniydi. “Cim Bom Bom” sesleri Dome Hotel’in ön cephesinden yankılanıyordu.

İnanın, abartmıyorum, saat 02.30’a kadar, polis sirenleri duyulana dek Galatasaray’ın galibiyeti yavru vatanda coşkuyla kutlandı.

Ben çocukluğumdan beri Kıbrıs’ta Çetinkaya takımını tutarım. Aksilik, onun da renkleri sarı-kırmızıdır. Ama önemli olan spor ruhudur.

The Beatles’ın özenli şarkısı A Hard Day’s Night (Zorlu Bir Günün Gecesi) gibi, sabah soluğu Dome Hotel’in sevgili rezervasyon müdürü Tuna Taylak’ın odasında aldım. Meğer derbi maçlarından sonra taraftarlar sokağa dökülür ve zafer bu şekilde kutlanırmış.

Katı korna yasağının uygulandığı bir adada, cezasız hoşgörü yalnızca bu önemli maçlarda kullanılıyormuş.

Kıbrıs’ta yaşadığım bu derbi gecesi bana bir kez daha gösterdi ki, Kıbrıs ile Türkiye arasındaki bağ, yalnızca tarihi ve kültürel bir bağ değil; aynı zamanda yüreklerde yaşayan, nesilden nesile aktarılan güçlü bir aidiyet duygusudur.

Haberin Devamı
Haberin Devamı

Girne sokaklarında Galatasaray ve Fenerbahçe taraftarlarının aynı coşkuyla derbiyi yaşadıklarına tanık olduğumda, aramızdaki yakınlığı çok daha derinden hissettim. O gece anladım ki onlar biziz, biz de onlar… Aramızdaki mesafeler, aynı heyecanı paylaşmamıza engel değil.

Akdeniz’in ortasında bir Türk devletinin varlığı, hepimiz için büyük bir anlam taşıyor. Kıbrıs’ın bizim için önemini, orada yaşadığım bu deneyimle bir kez daha anladım. Ne mutlu ki Akdeniz’de, ortak değerlerimizi ve duygularımızı paylaştığımız bir devletimiz var.

Bu deneyim bana sporun birleştirici gücünü de yeniden hatırlattı. Daha önce kaleme aldığım yazılarımda, Türk spor kulüplerinin Kıbrıs’ın spor altyapısına daha fazla ilgi göstermesi ve buradaki genç yetenekleri keşfetmesi gerektiğini dile getirmiştim. Kıbrıs’ta bunu bizzat yaşayınca bu düşüncemin önemini daha iyi kavradım.

Haberin Devamı
Haberin Devamı

Türkiye’deki büyük kulüplerin Kıbrıs’taki genç sporculara kapılarını açması, yetenekli gençlerin keşfedilmesine ve profesyonel spor hayatına kazandırılmasına imkan sağlayabilir. Bu yaklaşım, Kıbrıs Türk sporunun gelişmesine ivme kazandırırken iki ülke arasındaki bağları da daha da güçlendirebilir.

Neden Türkiye’nin köklü kulüpleriyle Kıbrıs’taki spor kurumları arasında daha güçlü bir iş birliği kurulmasın? Neden ortak altyapı projeleri, gençlik turnuvaları ve yetenek geliştirme programları hayata geçirilmesin? Böylece yalnızca sporcular yetiştirmekle kalmayız; gençlerimize yeni hedefler, yeni fırsatlar ve ortak bir gelecek de sunarız.

Ben o gece Girne’de yalnızca bir derbinin heyecanını yaşamadım. Sporun, iki toplum arasındaki gönül bağını nasıl görünür kıldığını da gördüm.

Bazen bir maç, skor tabelasının çok ötesinde anlamlar taşır. Benim için bu derbi, Kıbrıs’la aramızdaki güçlü bağın ve birlikte başarabileceklerimizin canlı bir göstergesi oldu.

Benim için yorgunluğu aşan bir deneyim, baba vatanında yaşandı.

Günlük Haber Özetiniz