Gerçekten Girişimci Miyiz, Yoksa Sadece Freelancer Mıyız?

Girişimcilik, yıllar içinde neredeyse mistik bir kavrama dönüştü. Eskiden bir iş yeri açmak, risk almak, ekip kurmak, sermaye yaratmak gerekiyordu. Bugün bir laptop, iyi bir LinkedIn biyografisi ve birkaç müşteriyle kendine “founder” diyen onlarca kişi var. Özellikle sosyal medya bu kimliklerin çok hızlı üretilmesine imkân tanıyor.

Ama işin gerçeği biraz daha karmaşık.
Her kendi işini yapan girişimci midir?
Her serbest çalışan, bir “startup kurucusu” mudur?

Freelancerlık ile Girişimcilik Arasındaki Temel Farklar

1. Risk:
Girişimci risk alır. Kredi çeker, yatırım arar, ekip kurar. Freelancer ise çoğu zaman tek başına çalışır ve belirli bir hizmeti karşılığında para alır.
Bir freelance çalışan işi almadığında hayat durur, girişimcide ise risk daha stratejiktir: Kâr eder ya da batırır, ama bir sistem kurar.

2. Ölçeklenebilirlik:
Girişimci, yaptığı işi ölçeklendirmek ister. 10 kişiye hizmet verirken aynı hizmeti 10.000 kişiye sunabilmenin yollarını arar.
Freelancer’ın iş modeli genellikle saatliktir; zamanını satar, büyümek için zamanı artmalıdır.

3. Vizyon ve Ekip:
Girişimci yalnız çalışmaz. Bir vizyon geliştirir, yol haritası çizer, ekibini bu vizyona inandırır.
Freelancer’da vizyon değil, uzmanlık vardır. Derinleşir ama genelde tek kişiliktir.

Neden Bu Kafa Karışıklığı Yaşanıyor?
Çünkü günümüzde “girişimcilik” kutsallaştırıldı.
Başarılı bir freelance grafikerin “ben freelance çalışıyorum” demesi yetmiyor. “Kreatif ajansım var” demesi daha çok saygı görüyor.
Ya da sosyal medya danışmanı bir kişi “kendi markamı kurdum” dediğinde “patron” sayılıyor.
Halbuki gerçek anlamda girişimcilik, ciddi bir sürdürülebilirlik, organizasyon ve sistem kurma işidir.
Kimse freelancer olmayı küçümsememeli.
Zira Türkiye gibi ülkelerde özgür çalışmak, kendi işini üretmek, hatta iş bulmak kadar zor. Ama buna “girişimcilik” demek, kavramın içini boşaltıyor.
Bu durum, hem gerçek girişimcileri değersizleştiriyor hem de yeni başlayanları gereksiz bir başarı baskısı altına sokuyor.

Peki Kime Ne Zararı Var?

Gerçek girişimciler için:
Kavramın sulanması, yatırımcılar nezdinde güven kaybına yol açabiliyor.

Freelancer’lar için:
Kendilerine yanlış hedefler koymalarına, özgün iş modellerini terk etmelerine neden olabiliyor. “Ajans kurmalıyım yoksa başarısızım” gibi.

Toplum için:
Girişimcilik istihdam yaratmak, ekonomik büyüme sağlamak gibi etkiler doğurmalı. Her bireysel iş girişimcilik sayıldığında, bu etki doğru ölçülemiyor.

Ne Yapmalı?
Belki de önce kendimize dürüst olmalıyız.
Eğer bireysel hizmet veriyorsak ve bu hizmet bizim zamanımıza bağlıysa biz bir freelancerız ve bu çok kıymetli.
Eğer sistem kuruyor, başkalarına iş veriyor, risk alıyor ve ölçeklenebilir bir yapı inşa ediyorsak o zaman girişimciyiz.
Unvanlara değil, yaptığımız işin etkisine odaklanmalıyız.
Zira sonunda kartvizitte ne yazdığı değil, gerçekte ne ürettiğimiz kalıyor.

Sağlıkla ve Sevgiyle kalın,

TOPLU ULAŞIM VE KALABALIK ORTAMLARDA 2 KURALI LÜTFEN UNUTMAYIN! MASKE – TEMİZLİK